Cześć wszystkim :)
Czy wiecie jak w Japonii obchodzi się walentynki? Kobietki takie jak my w ramach wyznania miłości (lub z obowiązku, kiedy na przykład komuś wisimy przysługę) na kilka dni przed walentynkami robią czekoladki. Można też je oczywiście kupić, wszędzie są kolorowe wystawy, a ulice tętnią kolorami. Walentynki na drugim końcu świata to festiwal czekolady :)
Zanim jeszcze poznałam scrapbooking, zainspirowana tą tradycją, sama zaczęłam z okazji walentynek robić praliny. Od tamtego czasu minęło już parę lat, ale wciąż co roku je robię! Nie tylko dla mojego chłopaka, także dla przyjaciół i ludzi którym "wiszę przysługę" ;)

 Dzisiaj poza czekoladkami nie wyobrażam sobie nie dać Lubemu kartki, czy jakiegoś drobiazgu. Mój prezent w tym roku będzie jeszcze bardziej robiony własnoręcznie, bo nauczyłam się robić genialnie proste pudełka. Podobają się Wam?



 W ramach inspiracji dla Piątku 13 zrobiłam moje pudełeczka w dwóch wersjach kolorystycznych- dla Niej i dla Niego. Oba pobieliłam gesso i do każdego dołożyłam malutki tag spełniający dwie funkcje: po pierwsze mogę napisać na nim imię obdarowanego, a po drugie spina mi pudełeczko. Dzięki temu nie będę musiała już kleić góry, a czekoladki i tak będą miały utrudnioną drogę ucieczki.


Jak tam Wasze walentynkowe przygotowania? Ja już nie mogę się doczekać tego dnia :)

Cześć! Rzutem na taśmę, jak projektować, to projektować. U mnie listopad w pełni, z ostatnim ciepłym miesiącem zeszłego roku. Cudnie nas jesień w tym roku zaskoczyła, cieszę się że tak długo było ciepło :)

 Tak, wiem- ostatni tydzień jesieni, a ja dopiero się dorwałam do dyni. Nie ważne- kocham dynie, pod każdą postacią, szczególnie fotograficzną, więc kiedy Luby mój w końcu ofiarował mi ten pomarańczowy owoc (warzywo) życia, oczywiste było, że będzie z tego sesja. No i była :)



W tym tygodniu nie działo się zbyt dużo. Poszwędałam się po mieście z aparatem, ale między zajęciami nie miałam szansy na dłuższe wypady. Tym bardziej zachwycona byłam kwiaciarnią przy Jagiellońskiej, która rozstawia się po obu stronach chodnika. Od razu uprzedzam- to brzydka ulica. Bardzo ciekawa, ale brzydka- długa, szara, z linią tramwajową przez środek. Nic szczególnego. A tam taki psikus, z kwitnącymi wrzosami i dyniami ozdobnymi! Teraz trochę żałuję że nie zrobiłam im większej sesji :)


Na koniec tygodnia udało nam się świętować urodziny Arka :) Rozpisywać się chyba nie muszę, ale coś czuję że mnie ten "stary dziad" za parę lat zaboli :D Na razie to mnie pewnie zaboli jak powyższy pan zobaczy wpis, ale martwić się nie ma co na zapas.
PS. Kobietki, dziady się robią stare po 23 roku życia. Płeć piękna się nie starzeje, nie kompleksować mi się tu! :D
Do zobaczenia niedługo, trzymajcie się i oby Wam wena sprzyjała :)

Cześć! Znów wracam do Projektu (głównie dlatego że po prostu nie mam czasu majstrować nowych rzeczy i chciałabym Wam w międzyczasie pokazać coś z zaległości). Tym razem week 22, czyli początek listopada :)

To tak na prawdę był bardzo intensywny i przede wszystkim dość chłodny tydzień. Przeprowadziłam generalny remont w pokoju, z malowaniem ścian i wszelkich pionowych powierzchni (żegnaj denaturatowy fiolecie, witaj pudrowy różu), spędziłam mnóstwo czasu szukając grobów i razem z Arkiem skończyłam jeden ze strojów.



 Pierwszy raz byłam na grobach 1 listopada! W mojej rodzinie praktykuje się chodzenie na cmentarz z okazji ważnych świąt, na przykład Bożego Narodzenia, Wielkanocy, urodzin zmarłego (i rocznicy śmierci oczywiście), ale nigdy nie chodzimy na groby w sam środek Wszystkich Świętych. Do tej pory nie wiedziałam dlaczego... Zrozumiałam dopiero kiedy sama zobaczyłam że cmentarz w te dni staje się na chwilę wielkim, tętniącym życiem jarmarkiem, z kawą między dróżkami, grajkami, pokazem mody. Chyba nie jestem do tego przyzwyczajona i raczej będę odwiedzać zmarłych w spokojniejsze dni ;)


No i tyle z mojego wciąż jesiennego (sic!) tygodnia :) Wpadajcie wkrótce, już niedługo kolejne wpisy :)

Wczoraj prezentowałam Wam kartę dla babci, a dzisiaj zbiorowa kartka dla moich dziadków. Dziadkowie w tym wypadku = dziadek plus babcia, stąd kwiaty ;)

 Przyznam się, że ta kartka powstała jako pierwsza, jeszcze przed tą różową. Czułam jednak że czegoś jej potrzeba, nie jest skończona i musiałam od niej odpocząć, dlatego stworzyłam w międzyczasie inną. Wtedy zorientowałam się czego brakuje tej i w końcu mogłam zamknąć ten projekt. Też tak czasem macie? :)



W tej pracy również korzystałam z papierów Piątku 13, do tego dorzuciłam alfabet, kryształki i kwiatka od Primy. Wykrojniki to Spellbinders (ramki) i Prima (kwiatek). Papiery pochodzą z kolekcji
Lato w ogrodzie i Słodko- Kwaśny, których wygląd możecie sprawdzić na samym dole posta.


Trzymajcie się ciepło i do zobaczenia wkrótce!

Uwaga, chwalę się! Spełniło się moje największe scrapowe marzenie- zostałam przyjęta do DT Piątku 13! :) Uwielbiam te papiery, pracuję na nich od początku mojej scrapowej kariery i nie wyobrażam sobie że mogłabym od nich odejść! A Wy? Mieliście już do czynienia z ich papierami, lubicie je?

 W ramach mojej pierwszej inspiracji zrobiłam bardzo różową, słodką jak landrynka kartkę dla babci :) Ponieważ przejadły mi się już zwykłe, kwadratowe i prostokątne kartki, zdecydowałam że tym razem poszaleję z wykrojnikami. Podoba się Wam taka forma? Ja chyba się w niej zakochałam i zdecydowanie muszę robić takie kartki częściej!





 I na koniec- czego użyłam.
Tym razem wszystkie papiery pochodziły z kolekcji Piątku, głównie Słodko- Kwaśny i Babski Wieczór, ale wykorzystałam też ścinki z kolekcji Uśmiech Proszę. Początkowo nieco bałam się połączenia różu z szarością, bo moja rodzina z jakiegoś dziwnego powodu ma awersję do kolorów "smutnych", ale w końcu się przełamałam i wyszło właśnie tak :)
Dziękuję serdecznie za wszystkie Wasze komentarze, bardzo się cieszę że zostawiacie po sobie ślad :)